همه جا بروم به بهانه تو

+ احمدی نژاد - فرهنگ و گشت ارشاد

یا منور النور

قبل از نگارش (به رسم تقلید از اساتید جبهه سایبری) :

1-      بعد از اینکه از سلامتی دوست عزیزم امیرعلی با خبر شدم تازه توانستم دستی به قلم بگیرم و متنی بنویسم . از غیبت این مدت بخاطر دل و دماغی که نداشتم عذر خواهم از دوستان .

2-      ممکن است دوستان فکر کنند که این مطلب دیر تر از زمانش منتشر می شود ، ولی ترجیح دادم جنجالهای مربوط به مصاحبه احمدی نژاد فروکش کند تا انگ وابستگی و مزد بگیری و ... به نگارنده نچسبد .

3-      از دوستانی که قصد دارند نظرشان را درباره این مطلب بنویسند خواهش می کنم متن کامل مطلب را مطالعه و سپس مرا از فیض قلمشان مستفیض کنند .

4-      بخش زیر فقط قطعات گزیده مطلب است ، متن کامل در ادامه مطلب قرار دارد . این شیوه جدید نگارش این وبلاگ است انشاالله .

5-      مطلب بعدی با عنوان " ما احمدی نژادی نیستیم " انشاالله بعد از مبعث رسول مکرم اسلام(ص) منتشر خواهد شد .

گزیده :

·        پس از سخنان احمدی نژاد در مصاحبه زنده تلویزیونی با شبکه اول سیما عده ای از دوستان انقلابی و اصطلاحا اصولگرا اظهاراتی را عنوان کردند که از جهاتی به ذهن صاحب این قلم قابل نقد آمد که سعی می کنم بطور خلاصه آنرا مکتوب کنم .

·        افرادی بودند از دوستان خصوصا سربازن جنگ نرم در جبهه سایبری که با عبارات و تیترهای عجیبی احمدی نژاد را به طور کامل مردود اعلام کردند و با عباراتی چون :  " برائت از احمدی نژاد" ، " رای اشتباه ما " ، اگر قالیباف بود چه می شد " و ... احمدی نژاد را بطور کامل از دایره انقلاب اخراج کردند و از اینکه او رئیس جمهور ایران است اظهار ناراحتی هم  نمودند .

·        آنچه در اینجا قصد بیان آنرا دارم دفاع از احمدی نژاد و سخنان او نیست که نه احمدی نژاد معصوم و عاری از خطاست و نه نگارنده صلاحیت تشخیص نیت او و درست بودن یا نبودن اظهاراتش را داراست .

·        آنچه می خواهم بدان بپردازم نقش و جایگاه رئیس جمهور در این قضایاست .

·        طبق قانون اساسی رئیس جمهور اراده ای در اداره ی نیروی انتظامی ندارد و تصمیم گیرنده نیست و در سال 85 و پس از ابلاغ طرح گشتهای ارشاد به فرمانده ناجا نامه اعتراضی هم نوشت .(فارغ از اینکه حق با کدام طرف بود )

·        در ابتدای تشکیل دولت دهم ؛ احمدی نژاد رویکرد دولت دهم را رویکرد فرهنگی اعلام کرد . عنوانی که شاید بیش از 20 سال است همه به آن معترضند . یعنی تمام دلسوزان واقعی انقلاب در 20-25 سال گذشته همواره دغده ی مهمی داشته اند بنام فرهنگ و عملکرد دستگاههای فرهنگی را دائما زیر سئوال می برند که در فلان موضوع اگر فرهنگسازی شده بود چنان اتفاقی رخ نمیداد و ...

·        با مرور تیترهای آن زمان می بینیم که چند جنایت هولناک در لواسان . ورامین و حتی کشته شدن فرزند شهید هاشمی که بعد معلوم شد اختلاف خانوادگی بوده است ، چند روز در تیتر این روزنامه ها جای گرفت .

·        اما احمدی نژاد مسئول نهادی است که هر چند قوه مجریه نام دارد اما در این موضوع اختیاری ندارد و اجرای قانون برخورد و دستگیری با این افراد و محاکمه و مجازات ایشان ، هیچیک به نهادهای زیر نظر او ارتباط پیدا نمی کند و تنها یا شاید بهترین کاری که از مجموعه اجرائی تحت امر او بر می آید چیزی جز کار فرهنگی و فرهنگ سازی نیست .

·        چون ما عادت داریم که مسئولیت کارهای و کم کاری های خود را گردن دیگران بیندازیم اظهارات احمدی نژاد در نظرمان غریب است اما با کمی تامل در می یابیم که این حرکت ارزشمندی است که یک فرد مسئول بجای محول کردن مسئولیت یک ایراد در عملکردش به دیگران با قاطعیت با دخالت دیگران مخالفت و مسئولیت خود را یادآور می شود .

·        نحوه فرهنگسازی دولت دهم و اینکه تا کنون چه فعالیتهائی صورت گرفته و آیا آن فعالیتها کافی یا اصلا صحیح و موثر بوده یا نه صحبت بسیار است که جای بحثش اینجا نیست.

متن کامل در ادامه مطلب :

احمدی نژاد – فرهنگ و گشت ارشاد .

پس از سخنان احمدی نژاد در مصاحبه زنده تلویزیونی با شبکه اول سیما عده ای از دوستان انقلابی و اصطلاحا اصولگرا اظهاراتی را عنوان کردند که از جهاتی به ذهن صاحب این قلم قابل نقد آمد که سعی می کنم بطور خلاصه آنرا مکتوب کنم .

واکنش دهندگان به سخنان رئیس جمهوری را به چند دسته می توان تقسیم نمود . دسته ی اول علما و روحانیون بودند که اعتراضشان حول محور اظهارات رئیس جمهور بیشتر به این مطلب ختم می شد که اینگونه صحبت کردن رئیس جمهور باعث سوءاستفاده افرادی که با سوءنیت قصد برهم زدن امنیت اخلاقی جامعه هستند می گردد . که البته تذکر بجائی بود .

دسته دوم سیاسیون دوجناح بودند که احساس صاحب این قلم اینست که غالب افرادی که له یا علیه مصاحبه رئیس جمهور اظهار نظری داشتند ، برای رضای خدا نبوده و هر یک هدفی خاص داشتند که در دایره بحث ما نمی گنجند . (البته از موارد خاص چشم پوشی می کنیم)

دسته سوم خارج نشینان و طرفداران فتنه سال قبل بودند که نظرشان اصلا مهم نیست .

اما دسته چهارم . افرادی بودند از دوستان خصوصا سربازن جنگ نرم در جبهه سایبری که با عبارات و تیترهای عجیبی احمدی نژاد را به طور کامل مردود اعلام کردند و با عباراتی چون :"برائت از احمدی نژاد" ، " رای اشتباه ما " ، اگر قالیباف بود چه می شد " و ... احمدی نژاد را بطور کامل از دایره انقلاب اخراج کردند و از اینکه او رئیس جمهور ایران است اظهار ناراحتی هم  نمودند .

اما آنچه در اینجا قصد بیان آنرا دارم دفاع از احمدی نژاد و سخنان او نیست که نه احمدی نژاد معصوم و عاری از خطاست و نه نگارنده صلاحیت تشخیص نیت او و درست بودن یا نبودن اظهاراتش را داراست .

آنچه می خواهم بدان بپردازم نقش و جایگاه رئیس جمهور در این قضایاست .

همه ما در کلیپهای سیاه نمائی به نام 90سیاسی دیدیم که مخالفت احمدی نژاد با برخوردهای فیزیکی با پدیده ی به اصطلاح "روابط دختر و پسر " را در کنار تصاویری از گشتهای ارشاد نشاندادند و تمسخر کردند و رئیس جمهور را به دروغگوئی متهم کردند . حال آنکه طبق قانون اساسی رئیس جمهور اراده ای در اداره ی نیروی انتظامی ندارد و تصمیم گیرنده نیست و در سال 85 و پس از ابلاغ طرح گشتهای ارشاد به فرمانده ناجا نامه اعتراضی هم نوشت .(فارغ از اینکه حق با کدام طرف بود )

در آن کلیپها با یک خلط مبحث کوچک مخاطب را مجاب می کردند که حرف احمدی نژاد با عملش متفاوت است و ... و آنها خوابهائی را برای نظام و انقلاب دیده بودند که البته شکست خوردند . اما آنچه در این میان مسکوت ماند نظر احمدی نژاد بود .

در ابتدای تشکیل دولت دهم ؛ احمدی نژاد رویکرد دولت دهم را رویکرد فرهنگی اعلام کرد . عنوانی که شاید بیش از 20 سال است همه به وضعیت آن معترضند . یعنی تمام دلسوزان واقعی انقلاب در 20-25 سال گذشته همواره دغدغه ی مهمی داشته اند بنام فرهنگ و عملکرد دستگاههای فرهنگی را دائما زیر سئوال می برند که در فلان موضوع اگر فرهنگسازی شده بود چنان اتفاقی رخ نمیداد و ...

این موضوعات آنقدر وسیع و فراوانند که از فرهنگ تماشاگران فوتبال در ورزشگاهها تا فرهنگ صحیح رانندگی و عدم استفاده از سی دی های غیر مجاز فیلمهای روی پرده گرفته تا دارو فروشان ناصر خسرو و فرهنگ آپارتمان نشینی و ... را هم در دل خود جای می دهد . و همه از کم کاری دستگاههای فرهنگی و ... شکایت دارند .

از دولت نخست وزیر معلوم الحال که گذشته از توهمات دائمی ، مدعی در گیربودن در جنگ را داشت انتظاری نیست . دولت سازندگی هم ظاهرا تمام مساعی خویش را بکار بست تا ایران را بسازد و البته از شمیران شروع شد و تا ونک بیشتر نرسید که رسیدیم به دولت اصلاحات که اولویتش ظاهرا توسعه سیاسی بود ولی هدفش از بین بردن فرهنگ ایرانی و اسلامی بود . و گفتیم جناب صاحب اصلاحات ؛ ما را به خیر تو امید نیست شر مرسان .

دولت نهم آغاز شد . دولتی که شعار نداد " ایران برای همه ایرانیان " اما در عمل ایران را برای همه ایرانیان میدانست و با تخصیص منابع و امکانات سازندگی را به اکثر نقاط کشور گسترش داد .(در این زمینه چون چندین روستا را با چشم دیده ام حرف نقضی را نمی  توانم قبول کنم ) .

نشانه بارز این فعلیت نیز رای بالای روستاها و شهرهای کوچک به احمدی نژاد بود .

اما دولت دهم آغاز شد و شعار خود را فرهنگ قرار داد . همان موضوع مغفولی که چندین سال بود همه دلسوزان از کم کاری در آن گلایه داشتند و واقعا نیاز به حرکت جدی در آن احساس می شد .

در این فضا ، با یک برنامه از پیش برنامه ریزی شده عده ای سعی در تخریب امنیت اخلاقی جامعه نمودند . از راههای مختلف . اگر فراموش نکرده باشید پس از فروکش کردن التهابات خیابانی تابستان گذشته از اواسط پائیز بود که روزنامه های مخالف دولت حرکت هماهنگ و یکپارچه ای را برای تخریب امنیت روانی جامعه آغاز کردند . با مرور تیترهای آن زمان می بینیم که چند جنایت هولناک در لواسان . ورامین و حتی کشته شدن فرزند شهید هاشمی که بعد معلوم شد اختلاف خانوادگی بوده است ، چند روز در تیتر این روزنامه ها جای گرفت . نگارنده همان زمان مطلبی نوشت و این حقه را تذکر داد که به حمدالله با تذکرات هیئت نظارت بر مطبوعات ، آن روزنامه ها مجبور به تغییر رویه خود شدند .

اما پس از آن و  طبق برخی گزارشها عده ای از پسران و دختران با دریافت حق الزحمه اقدام به ترویج بی بندوباری و هجمه به امنیت اخلاقی جامعه بود . در این شرایط طبیعی است که مسئولین در هر رده ای موظف به انجام مسئولیت خود هستند و نیروی انتظامی نیز از این قاعده مستثنی نیست .

اما احمدی نژاد مسئول نهادی است که هر چند قوه مجریه نام دارد اما در این موضوع اختیاری ندارد و اجرای قانون برخورد و دستگیری با این افراد و محاکمه و مجازات ایشان ، هیچیک به نهادهای زیر نظر او ارتباط پیدا نمی کند و تنها یا شاید بهترین کاری که از مجموعه اجرائی تحت امر او بر می آید چیزی جز کار فرهنگی و فرهنگ سازی نیست .

حال به نظر شما احمدی نژاد می توانست موضع دیگری بگیرد ؟؟

اینکه فردی که در یک موضوع مسئولیت فرهنگی دارد بیاید و در همان موضوع موافقت خود را با برخوردهای انتظامی ابراز کند که به معنی کم کاری و ضعف خود اوست .

البته از یک نکته نمی شود گذشت و آن اینکه چون ما عادت داریم که مسئولیت کارهای و کم کاری های خود را گردن دیگران بیندازیم اظهارات احمدی نژاد در نظرمان غریب است اما با کمی تامل در می یابیم که این حرکت ارزشمندی است که یک فرد مسئول بجای محول کردن مسئولیت یک ایراد در عملکردش به دیگران با قاطعیت با دخالت دیگران مخالفت و مسئولیت خود را یادآور می شود .

البته نحوه فرهنگسازی دولت دهم و اینکه تا کنون چه فعالیتهائی صورت گرفته و آیا آن فعالیتها کافی یا اصلا صحیح و موثر بوده یا نه صحبت بسیار است که جای بحثش اینجا نیست و در اینجا قصدم فقط اصل موضع گیری احمدی نژاد بود و اشتباهی که برخی دوستان در این زمینه داشتند .

فاعتبروا یا اولی الابصار

 عمار انصاری (جاهد)-1389.04.12